De in december 1985 onder de naam Europese Akte overeengekomen aanpassing van het Verdrag van Rome had betrekking op de besluitvorming, de inrichting van de interne markt, het monetaire beleid en de Europese Politieke Samenwerking. Een aantal beleidsterreinen, met name met betrekking tot de interne markt, werd in de Akte expliciet aan het Verdrag toegevoegd, zoals milieu- en technologiebeleid.

De belangrijkste veranderingen die met de Europese Akte totstandkwamen, zijn:

• - 

  een versoepeling van de besluitvorming in de Raad van Ministers. Het vetorecht van de lidstaten, dat veel besluitvorming had belemmerd, werd beperkt. Op een toenemend aantal beleidsterreinen kon de ministerraad voortaan met gekwalificeerde meerderheid besluiten: hij was niet langer gebonden aan unanimiteit;
• - 

  beperkte uitbreiding van de inspraak van het Europees Parlement.

De Europese Akte werd op 17 februari 1986 door negen lidstaten ondertekend, gevolgd door Denemarken, Italië en Griekenland op 28 februari 1986. De Europese Akte trad op 7 juli 1987 in werking.